Het nieuwe Talentteam GrUNn heeft de eerste wedstrijd van de KNSB competitie met enige pijn en moeite gewonnen van Haren 2.

De nieuwe spelers moeten duidelijk nog wennen. Alleen Jouke Bakker wist een halfje te scoren in een eindspel waarin hij wel z’n uiterste best deed om er iets meer van te maken dan er in zat maar daar uiteindelijk niet in slaagde. Wel sloeg mij even de schrik om het hart toen zwart Lxg2 deed (met een kort gerokeerde witte koning) maar dat resulteerde in niet meer dan de ruil van de witte lopers en g tegen d pion.

Xander Mostertman leek een normale Franse stelling te hebben maar toen hij wat al te optimistisch op tactische complicaties speelde verloor hij snel een kwaliteit. Gek genoeg was zijn stelling toen nog niet eens zo slecht. Maar het overzien van Pxd5 exd5 De8# bedierf een stelling met redelijke goed tegenspel die had kunnen ontstaan als hij in plaats van b4 (dat Pxd5 er niet uithaalde) Ld7 had gespeeld dat Px5 exd5 De8# er wel uit had gehaald. Kortom, niet slecht gespeeld maar even één moment niet opgelet.

Tom Witsenburg startte zijn loopbaan in TT GrUNn met 1.e3 en daar valt natuurlijk van alles over te zeggen maar als er een goede stelling uitrolt klagen wij natuurlijk niet al te hard. Het omzeilt inderdaad een hoop theorie en het is ook behoorlijk creatief maar het is natuurlijk ook veelzeggend dat de meeste spelers de e pion op de eerste zet toch een extra veld vooruit duwen. De ervaring leert dat wit toch vaker betere stellingen opbouwt met e4 en beter scoort.

Tom kreeg een goede stelling waarin zwart met een spijker op c8 speelde maar hij kreeg inderdaad problemen op e3. Toen hij op dxe3 met fxe3 moest antwoorden en een beetje een hangend duo op d3 en e3 had zwart zijn openingsnadeel weggewerkt. Ook in Tom’s nadeel was het gesloten karakter van de stelling met als gevolg een lange partij. Hij was het langst bezig (tot half zes zo’n beetje) en de vermoeidheid was hem af te zien. Ook daar moet je aan wennen. Toen Peter Bodewes twee verbonden vrijpionnen op de e en f lijn had en die snel naar voren stuurde werden de tactische grappen Tom fataal.

Florian Verweij kreeg het aan de stok met het loperpaar van Kees Romijn. De tegengestelde rokades luidden natuurlijk twee aanvallen in. Eigenlijk maar één. De witte aanval was een stuk sneller en zijn koningsstelling een stuk steviger. Het witte loperpaar besliste de partij. 

Met elkaar een half punt uit 4 partijen. Twee jaar geleden begonnen de spelers met 2 punten uit 8 partijen en Joris Brenninkmeijer begon zijn carriere in Groningen 1 met 2 nullen. Er is geen enkele reden om te wanhopen.

Op de overige borden werden dus 4 punten gescoord. De oudjes deden het zeer goed. Ze wonnen alle vier. Het meest aangenaam werd ik verrast door het ondernemende spel van Vaclav Ocelik. Die heeft er duidelijk zin in dit jaar. In een enerverende vechtpartij, opgesierd met een aardig tijdnoodfase overtroefde hij zijn tegenstander die hem in de opening het halve bord cadeau deed. Ik dacht nog even dat Vaclav aan het eind een stuk weggaf maar ik had niet verder gekeken dan mijn neus. (41…Td7 42.Tb8+ Kh7 43.e5+ g6 44.exf6 en natuurlijk niet verder gekeken. Had ik dat gedaan dan was 44…Td2+ mij vast wel opgevallen, … hoop ik; ik joeg David en Milan nog de stuipen op het lijf door ze te vertellen dat Vaclav een stuk weggaf en werd 15 seconden schaterlachend terecht gewezen)

David Slagter kreeg de ruilvariant van het Koningsindisch voorgeschoteld. De Wit hield z’n koning net iets te lang in het midden. Een venijnig paard en twee torens op de c lijn hadden de witte stelling in hun greep. Toen de Wit een pionnetje op a7 meenam verloor hij de kwaliteit en dat was einde partij.

Milan Heller had na zo’n 15 zetten een aangename drukstelling maar het was niet een twee drie duidelijk hoe te vervolgen. Een langdurige laveer fase resulteerde in een steeds kwetsbaardere zwarte stelling die onhoudbaar bleek na het openen van de a lijn en het binnenvallen van een witte toren op de onderste rij. Een mooie partij om te zien.

Kopvrouw Evie Warmelink had zich voorbereid op Valiente maar de tactische opstelling van Haren leverde haar Bart Romijn als tegenstander. In een stelling waarin wit wel een voordeeltje had maar ook niet veel meer dan dat won Evie een pion door “gepend stuk slecht verdediger”. Bart ging op zoek naar compensatie door middel van een dreigend paard-toren mat maar dat resulteerde in nog een pionverlies en geen matstelling. Toen hij zijn paard helemaal uit het tegenspel haalde was het snel gedaan.

De partijen staan hier.